Opracowanie: Patryk Przemysław Gurtowski
Data i godzina pierwszej publikacji: 26.VII.2005, 14:37
Podstawowa, męska forma nazwiska patronimii Gurtowskich brzmi "Gurtowski", zaś
alonom żeński "Gurtowska". Na obecnym etapie badań genealogicznych niepodobna
rozstrzygnąć jego etymologii w sposób jednoznaczny i pewny. Wszystko, co na ten czas można
o nim powiedzieć, to tylko snucie prawdopodobnych hipotez. Takowoż więc z punktu widzenia
antroponomastki historyczej owo nazwisko, ze względu na występujący w nim formant, inaczej
zwany sufiksem, "-ski" może być i być może jest nazwiskiem odmiejscowym, wywodzącym się od
nazwy miejscowości (wsi albo małego miasteczka), z którego być może pochodzi patronimia
(chłopii i mieszczanie przyjmowali takie nazwiska najczęściej po przeprowadzce do innej
miejscowości), bądź której była właścicielem (w przypadku rodzin szlacheckich). Tego
typu nazwiska (np. Tarnowski od miejcowości Tarnowo, Falkowski od
miejscowości Falkowo) zaczęły pojawiać się w Polsce w XV-XVI wieku i dość często
wywodziły się od wcześniejszych wyrażeń przyimkowych (np. Jan z Tarnowa, Piotr z Falkowa).
Od tej reguły istnieją jednak wyjątki, ponieważ stykamy się z nazwiskami z sufiksem "-ski", które
wywodzą się od nazwisk pospolitych (np. od nazwiska Kowal, nazwisko Kowalski; od
nazwiska Nowak, nazwisko Nowakowski) i nie mają one nic wspólnego z nazwą jakiejś
miejscowości. Niekiedy w takowym rodzaju nazwisk pojawiają się też takie, które są spolszczoną
formą nazwiska obcego (np. od niemieckiego nazwiska von Kidey, nazwisko Fankidejski).
Nie można również pominąć tu kwestii niestałości nazwisk w Polsce aż do XIX stulecia, do kiedy
zmieniały one często swą pisownię, takowoż jest więc możliwe, że nazwisko Gurtowski brzmiało
kiedyś zupełnie inaczej. Poza tym, jak powszechnie wiadomo, sufiks "-ski" był typowy dla polskich
nazwisk szlacheckich, mimo tego jednak bardzo wiele nazwisk z takowym formantem nie było noszonych
przez szlachtę albo dane nazwisko o identycznym brzmieniu nosiły zarazem różne, szlacheckie i
nieszlacheckie, rodziny.
Istnieje tu jednak jedna interesująca kwestia. Otóż z początku - jak już wspomniano - nazwiska
z sufikcem "-ski" były zarezerwowane tylko i wyłącznie dla szlachty i tylko szlacheckie rodziny
nosiły nazwiska posiadające takowy format. W pewnym momencie dziejów Polski identyczne zakończone
nazwiska zaczęły przyjmawać rodziny mieszczańskie a po nich chłopskie. Wtedy też szlachta polska,
chcąc się odróżnić od reszty społeczeństwa, zaczęła między tematem nazwiska a jego sufiksem dopisywać
sobie "szlachecką" spółgłoskę "w", w wyniku czego powstał nowy formant "szlachecki" "-wski".
Takowy sufiks, jak wyraźnie daje się to dostrzeć, występuje w nazwisku "Gurto-wski", co
wprawdzie nie dowodzi szlacheckiego pochodzenia rodziny, ale uprawdopodobnia taka możliwość.
Podsumowując, nazwisko "Gurtowski" może być nazwiskiem szlacheckim, chłopskim lub mieszczańskim i
wywodzić się albo od nazwy jakiejś, bliżej obecnie nieokreślonej, miejscowości albo też może być
spolszczoną wersją jakiegoś obcego nazwiska, względnie przeróbką nazwiska pospolitego. Co do tej
ostatniej opcji, to niepodobna nie wspomnieć, iż istnieje domniemanie, że owo nazwisko pochodzi
od polskiego słowa "gurt". Jest wszak możliwe, że dawny, dziś nieznany, przodek (albo
przodkowie) Gurtowskich w lini męskiej nosił słowo Gurt jako przydomek bądź nazwisko pospolite,
które z czasem przekształciło się w nazwisko Gurtowski.
Słowo "gurt" w języku polskim ma pięć znaczeń:
gurt jest to sztywna taśma płócienna przyszywana do spódniczki w pasie
lub wszywana do pasków (inaczej w języku polskim jest to gorsecik w drugim znaczeniu tego słowa);
gurt jest to pas rzemienny używany w tapicerstwie do ręcznego przenoszenia
ciężarów, mebli itd.;
gurt jest to pas będący częścią uprzęży w zaprzęgu;
gurt jest to płaski, przyporowy, konstrukcyjny łuk, oparty na słupach,
podsklepiony z cegły lub kamienia, wzmacniający i podtrzymujący sklepienie budowli między przęsłami
na dużej wysokości;
gurt jest to - w architekturze nowożytnej - łuk dekoracyjny imitowany w tynku.
Etymologicznie rzecz biorąc owo polskie słowo wywodzi się z kolei od niemieckiego "der Gurt",
które w języku niemieckim ma co najmniej dwa znaczenia:
der gurt jest to pas;
der gurt jest to pas bezpieczeństwa.
Jeżeli rzeczywiście byłoby tak, że nazwisko Gurtowski wywodzi się od nazwiska albo
przydomku Gurt, to oznaczałoby to, że jeden z dawnych przodków (albo przodkowie) dzisiejszych
Gurtowskich miał coś wspólnego z takimi zawodami jak tapicerstwo, murarstwo i w ogóle wszelkie
rzemiosła budowlane, trudnił się czymś związanym z końmi (np. kowalstwem), zajmowali się handlem
(np. sprzedarzą materiałów) lub zawodami związanymi z produkcją odzieży (np. krawiectwem).